دو سالی است که نشر «گمان» مشغول انتشار مجموعه‌ء «تجربه و هنر زندگی» است. کتاب‌هایی مختصر و مفید که هر کدام با زبانی ساده به توصیف و تبیین یکی از مفاهیم بنیادین زندگی می‌پردازند. مفاهیمی همچون کار، بیماری، مرگ، ترس، بخشودن، اعتراف، دروغ / اراده آزاد، اعتقاد بدون تعصب، جهان عقلانی، علم، نظر به درد دیگران و غیره. تا امروز حدود ۲۰ عنوان از این فروست منتشر شده و گویا شماره‌های دیگر نیز در راهند. من تمام این آثار را نخوانده‌ام و در این یادداشت نیز قصد نقد و بررسی محتوای آنها را از حیث موضوعی ندارم. بلکه آنچه به آن می‌پردازم رویکرد ترویجی این مجموعه است که موفق شده‌ مفاهیم دشوار فلسفی را به زبانی ساده در اختیار طیف وسیعی از خوانندگان قرار دهد و نمونه‌هایی عینی از فلسفه‌ورزی در حیطهء مسائل جاری زندگی را به نمایش بگذارد. در چند عنوانی که تا امروز خواندم ویژگی‌های مشترکی دیدم که همچون چتری آنها را در بر می‌گیرد: گزیده‌ای از اندیشه‌های ناب و تجربه‌های انسانی با بیانی سلیس و روان و برای مخاطب عام.

این متن مربوط به مقاله ای از استاد یزدان منصوریان "دانشیار دانشگاه خوارزمی" می باشد در رابطه با تفکر که خواندن آن خالی از لطف نیست و پیشنهاد می کنم حتما نه همه ی آنها ولی حدااقل اگر فرصت کردید یکی دو مورد آن را مطالعه نمایید. برای مشاهده ی متن کامل این مقاله روی لینک" http://www.lisna.ir/Note/22446-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AA%D9%81%DA%A9%D8%B1" کلیک نمایید.